آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۲۰۳۴۱
۰۹:۳۱

۱۴۰۵/۰۲/۳۰
یادداشت/

دیزمار؛ قطعه‌ای از ایران که بوی خدمت می‌دهد

در دل مه‌آلود کوه‌های ورزقان، جایی که روزی تنها مختصات یک سانحه تلخ بود، امروز به زیارتگاهی برای دلدادگان خدمت تبدیل شده است؛ جایی که مردم آمده‌اند تا در سالگرد پرواز ابدی شهدای خدمت، از مردانی یاد کنند که مسیر خدمت را تا آخرین لحظه زندگی ادامه دادند و نامشان را در حافظه جمعی ملت ایران جاودانه کردند.


به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، آسمان ورزقان هنوز بوی آن عصر پرالتهاب اردیبهشت را در خود نگه داشته است. مه آرام و سنگین، گردنه‌های سونگون را در آغوش گرفته و سکوتی عمیق بر جنگل دیزمار نشسته است؛ سکوتی که گویی روایتگر حادثه‌ای است که یک ملت را در بهت و اندوه فرو برد. اما همان نقطه‌ای که روزی نماد نگرانی و انتظار بود، امروز به میعادگاهی برای عاشقان خدمت تبدیل شده است.

دیزمار؛ قطعه‌ای از ایران که بوی خدمت می‌دهد

مسیرهای منتهی به محل سانحه دیگر خلوت نیست. جمعیت از دور و نزدیک آمده‌اند؛ از پیرمردی که با عصا و گام‌های آرام خود را به این ارتفاعات رسانده تا جوانانی که چشم‌هایشان از اشک می‌درخشد. خانواده‌های شهدای پرواز اردیبهشت در کنار مردم و جمعی از مسئولان ایستاده‌اند و تصویری کم‌نظیر از پیوند عاطفی میان ملت و خادمانشان شکل گرفته است. در میان درختان جنگل، صدای زمزمه فاتحه و زیارت‌نامه با وزش باد در هم می‌آمیزد و فضای کوهستان رنگی از معنویت به خود می‌گیرد.

در قلب این منطقه، یادمانی نمادین برپا شده است؛ آرامگاهی که حالا برای بسیاری از مردم، چیزی فراتر از یک سازه یادبود است. دست‌هایی که به شبکه‌های این یادمان گره می‌خورد، اشک‌هایی که بی‌صدا جاری می‌شود و دل‌هایی که در سکوت می‌تپد، نشان می‌دهد اینجا دیگر تنها محل یک سانحه نیست. این نقطه، برای بسیاری از زائران، یادآور عطر حرم امام رضا(ع) در دل کوه‌های آذربایجان شده است.

قدم زدن در این حوالی، میان عطر گلاب و صدای مداحی که در فضای مه‌آلود می‌پیچد، آدم را به همان شب دلهره‌آور بازمی‌گرداند؛ شبی که چشم و دل یک ملت در میان همین کوه‌ها به دنبال نشانی از بالگرد رئیس‌جمهور بود. اما امروز، در سالگرد آن عروج مظلومانه، آن اضطراب جای خود را به آرامشی آمیخته با احترام و قدرشناسی داده است؛ آرامشی که از حضور مردمی برمی‌خیزد که آمده‌اند بگویند راه خدمت در این نقطه متوقف نشد.

یاد شهدای آن پرواز، یاد مردانی است که هر کدام با منش و ویژگی‌های خاص خود، روایت متفاوتی از خدمت را رقم زدند. آیت‌الله سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهوری که خستگی‌ناپذیری و حضور بی‌واسطه در میان مردم، از او نمادی از مدیریت جهادی ساخت. آیت‌الله سید محمدعلی آل‌هاشم، امام جمعه محبوب تبریز که با ساده‌زیستی و صمیمیت، دل‌های مردم آذربایجان را به خود پیوند داد. حسین امیرعبداللهیان، دیپلماتی که صدای ایران را در عرصه‌های جهانی با صلابت نمایندگی کرد. مالک رحمتی، استاندار جوان و پرانگیزه‌ای که با روحیه جهادی، امید تازه‌ای در استان دمید. و در کنار آنان، سردار سید مهدی موسوی و کادر پروازی غیوری که تا واپسین لحظه در کنار رئیس‌جمهور ایستادند.

دیزمار امروز تنها یک نقطه جغرافیایی نیست؛ قطعه‌ای از حافظه عاطفی یک ملت است. جایی که نشان می‌دهد گاهی یک حادثه، اگرچه تلخ، می‌تواند یاد و راه خدمتگزارانی را زنده‌تر از همیشه در دل مردم نگه دارد. شاید به همین دلیل است که هر قدم در این کوهستان، نه فقط یادآور حادثه‌ای تلخ، بلکه نشانی از راهی است که با نام خدمت گره خورده است؛ راهی که با رفتن خادمان ملت پایان نیافت و امروز در دل مردمی که برای ادای احترام به اینجا آمده‌اند، زنده‌تر از همیشه ادامه دارد.

انتهای پیام/


گزارش خطا

برچسب ها:
ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه