شهید «محمدتقی فیض» بیست و پنجم دیماه ۱۳۴۴ در شهرستان سرخه به دنیا آمد. در عملیاتهای زیادی حضور داشت و به همین خاطر به مرد جبهه معروف شد. وی سرانجام بیست و دوم اسفندماه ۱۳۶۳ در شرق رود دجله عراق به شهادت رسید.
مادر شهید «عباسعلی فیض» نقل میکند: «برادرش گفت: بهخاطر همین کارهاست که شیخ عباس صداش میزنن. نظرش اینه که برای دفاع از امام باید هرکاری میتونیم بکنیم، چه دادن مال باشه یا جان.»
شهید «سعید عباسی» دوازدهم مرداد ۱۳۵۰ در شهرستان سمنان چشم به جهان گشود. شخصیتش در مسجد و در محضر دایی جانبازش که قطعنخاع بود، شکل گرفت. گرد و غبار میدان جنگ را از تن پاک کرده و آخرین فراز زیارت عاشورا را هم با یکی از دوستان قرائت کرد و قبل از اینکه کسی با او حرف بزند، به شهادت رسید.
شهید «علیرضا مقدسی» در روستای غنیآباد از توابع شهرستان دامغان به دنیا آمد. با شهادت دوستان و آشنایان، دلتنگیاش آشکارتر میشد و گاه در جمع خانواده میگفت که طاقت دوری آنان را ندارد و او نیز شهید خواهد شد. سرانجام در بیست و یکم بهمنماه ۱۳۶۴ به شهادت رسید.
شهید «مجید مرادیحقیقی» سیام شهریور ۱۳۴۸ در روستای محمدآباد از توابع شهرستان گرمسار به دنیا آمد. او همراه پدر در مراسم و مجالس مذهبی شرکت میکرد و خیلی زود دل و جانش با نماز و قرائت قرآن انس گرفت و پیوندی عمیق با معنویت برقرار کرد. سرانجام در بیست و یکم بهمنماه ۱۳۶۴ در منطقه عملیاتی والفجر هشت به شهادت رسید.
شهید «غلامرضا متولی» هفتم اسفندماه ۱۳۴۲ در روستای چهارطاق از توابع شهرستان آرادان به دنیا آمد. دعایش این بود که در سربازی شهید نشود و خدمت را به پایان برساند، سپس به صورت بسیجی در جبهه حضور یابد و به شهادت برسد. سرانجام در بیست و یکم بهمنماه ۱۳۶۴ در عملیات والفجر هشت به شهادت رسید.
خواهر شهید «نورالله عزالدین» نقل میکند: «وقتی از مدرسه یا باغ میآمد، مادرم میگفت: نور خدا! اومدی؟ میگفتم: چرا اسم اصلی اش رو صدا نمیکنی؟ میگفت: این بچّه در دنیا و در آخرت زندگیام رو روشن میکنه.»
شهید «حمیدرضا عربسرهنگی»، دهمین روز از اولین ماه ۱۳۴۵ در روستای چشمهنادی ایوانکی به دنیا آمد. بیست و یکم بهمنماه ۱۳۶۴ در امالرصاص به شهادت رسید. ده سال و هشت ماه طول کشید تا او و همرزمانش را در منطقه فاو شناسایی کنند. در سیامی خرداد ۱۳۷۴ در گلزار شهدای ایوانکی به خاک سپرده شد.