شهید «برزو احمدی» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «راه شما راه خداست و راه حسین (ع) است حسینی که جان خود را در مقابل دشمنان فدا کرد، حسینی که گلهایش پراکنده شد.»
شهید «کاظم آلبوغوبیش» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «تکلیف شرعی ماست که در مصادره انقلاب اسلامی برای آزادسازی مسلمان و مظلومین جهان از دست ظالمان و ابر قدرتها همت کنیم باید که برای نجات هم نوعان خویش در منتها نقاط جهان دست به دست هم قرار داده و به فرمان امام امت خمینی کبیر لبیک گفته.»
شهید «محمدرضا اسدی حاجیوند» در وصیت نامه خود مینویسد: «ما رزمندگان بزودی برای امت مسلمان ایران و جهان به یاری خدا پیروزی به ارمغان میآوریم و انشا الله میرویم که صدام و حزب بعث را واژگون و راه کربلا را به روی مشتاقان امام حسین (ع) باز کنیم.»
شهید «غلامرضا آلویی» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «هر کسی بخواهد یک حرف یا یک کلمه بخاطر من به اسلام و جمهوری اسلامی عزیز که با خون شهدا قد علم کرده، بد بگوید این حقیر راضی نیستم و نمیخواهم بر سر مزارم حاضر شود چونکه همه کسانی که مرا میشناسند هدفم را میدانند.»
شهید «محمد امتی» در وصیت نامه خود این چنین مینویسد: «چرا مردن با عزّت را بر زندگی با ذلّت مقدم نداریم؟ چرا راه امام حسین (ع) را نپیماییم؟ چرا حرفهای فرزند امام حسین (ع) امام خمینی را گوش ندهیم؟»
شهید «احمد رضا کبیری» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «رفتن من به جبهه انتخاب بود و از روی آگاهی صورت گرفته است هدفم دفاع از اسلام در برابر کفر و لبیک گفتن به فرامین حسین زمان امام خمینی بوده است.»
شهید «عبدالرحیم سجادی نیا» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «همیشه و در همه حال در محضر خداوند بدانید که لازمه آن تزکیه خودتان است و بخوبی ادای وظیفه کنید تا در پیشگاه خداوند رو سفید باشید.»
شهید «لهراسب آقاجری» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسید: «من با چشمانی باز و دلی مطمئن این راه افتخارآمیز شهادت را برگزیدم و با آغوشی گشاده به استقبال آن رفتم افتخار کنید که خون ناچیز فرزندتان در راه اسلام ریخته شد.»
شهید «علیرضا کریمی» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «ما خدا را انتخاب کردیم و راه شهدای گذشته را ادامه دادیم و جنگیدیم تا آخرین قطره خونمان پس بر شماست که راه ما را ادامه بدهید و اسلحه به زمین افتاده ما را برگیرید.»