وصیت نامه
شهید منصور معترف در یازدهم فروردین ماه 1346 در شهرستان زاهدان دیده به جهان گشود. پدرش محمد نام داشت و نام مادرش فاطمه بود. وی تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد و نهایتا در بیست و چهارم تیرماه 1363 به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید منصور معترف در یازدهم فروردین ماه 1346 در شهرستان زاهدان دیده به جهان گشود. پدرش محمد نام داشت و نام مادرش فاطمه بود. وی تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد و نهایتا در بیست و چهارم تیرماه 1363 به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

در وصیت نامه این شهید بزرگوار می خوانیم:


ﺑﺴﻢ ﷲ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺮﺣﯿﻢ

«وﻟَﺎ ﺗَﺤﺴﺒﻦﱠ اﻟﱠﺬﯾﻦَ ﻗُﺘﻠُﻮا ﻓﯽ ﺳﺒِﯿﻞِ ﻟﻠﱠﻪ أَﻣﻮاﺗًﺎ ﺑﻞْ أَﺣﯿﺎء ﻋﻨْﺪ رﺑﻬِﻢ ﯾﺮْزﻗُﻮنَ»

«ﻫﺮﮔﺰ ﮔﻤﺎن ﻣﺒﺮﯾﺪ آﻧﺎﻧﻰ ﮐﻪ در راه ﺧـﺪا ﮐـﺸﺘﻪ ﺷـﺪه اﻧـﺪ ﻣﺮدﮔﺎﻧﻨﺪ ﺑﻠﮑـﻪ زﻧﺪه اﻧـﺪ و ﻧﺰد ﭘﺮوردﮔﺎرﺷﺎن روزى ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ».

«اﯾﻦ وﺻﯿﺖﻧﺎﻣﻪﻫﺎ اﻧﺴﺎن را ﻣﯿﻠﺮزاﻧﺪ و ﺑﯿﺪار ﻣﻰ ﮐﻨﺪ». (اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﻰ)

 ﺑﺎ ﺳﻼم [و] درود ﻓﺮاوان ﺑﻪ آﻗﺎ اﻣﺎم زﻣﺎن (ﻋﺠﻞ ﷲ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺮﺟﻪ اﻟـﺸﺮﯾﻒ ) ﻧﺎﯾﺐ ﺑـﺮﺣﻘﺶ اﯾﻦ ﭘﯿﺮ ﺟﻤﺎران - ﻣﻮﺳﻰ زﻣﺎن ﺧﻤﯿنی ﺑﺖ ﺷﮑﻦ و ﺷﻬﯿﺪان ﻃـﻮل ﺗـﺎرﯾﺦ ﻓﻰ ﺳﺒﯿﻞ ﷲ و ﻣﺠﺮوﺣﯿﻦ و ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ.

وﺻﯿﺖ اوﻟﻢ ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم:

اﮔﺮ ﻣﻦ ﺷﻬﯿﺪ ﺷﺪم ﻫﯿﭻ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ و اﻓﺘﺨﺎر ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﯾﮏ ﺷﻬﯿﺪ ﻫﺴﺘﯿﺪ .اﮔﺮ ﻣﻦ ﺷﻬﯿﺪ ﺷﺪم ﺑﺮاى ﻣﻦ ﻋﺰا ﻧﮕﯿﺮﯾﺪ ، ﺑﺮاى ﻣﻦ ﻫﻤﭽﻮن ﺷﺐ ﻋﺮوﺳﻰ ﺟﺸﻦ ﺑﮕﯿﺮﯾـﺪ و ﻫﺮﮔﺰ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﮑﻨﯿﺪ زﯾﺮا دﺷﻤﻦ ﻣﻰ ﻓﻬﻤﺪ و ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﻰ ﺷﻮد و ﺑﻪ برادرم ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﻫـﻢ ﭼـﻮن ﻋﻠﻰ(ع) ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ ﻫﻤﭽﻮن ﻋﻠﻰ (ع) ﻣﺮداﻧﻪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮد و ﺑﻪ ﺧﻮاﻫﺮاﻧﻢ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﻫﻢ ﭼـﻮن ﻓﺎﻃﻤﻪ زﻫﺮا (س) ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ و ﺣﺠﺎب ﺧﻮدﺷﺎن را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ ﻣﺸﺖ ﮐﻮﺑﻨﺪه اى ﺑـﺮ دﻫﺎن اﺑﺮﺟﻨﺎﯾﺘﮑﺎران ﺑﺎﺷﺪ .اﮔﺮ اﺳﻼم ﺑﺎ ﺧﻮن ﻣﻦ زﻧﺪه ﻣﻰ ﻣﺎﻧَﺪ، ﭘﺲ اى ﺗﺎﻧﮏ ﻫﺎ و ﻣﺴﻠﺴﻞ ﻫﺎ ﻣﺮا در ﺑﺮﮔﯿﺮﯾﺪ و ﻣﺮا ﭘﺎره ﭘﺎره ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻘﺪارى از ﮔﻨﺎﻫﺎﻧﻢ ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺷـﻮد و ﺧـﺪﻣﺘﻰ ﻫـﻢ ﺑـﻪ اﺳﻼم ﮐﺮده.ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﻣﻦ ﻣـﻰ داﻧـﻢ ﮐـﻪ در ﺣﻖ ﺷﻤﺎ ﻇﻠـﻢ ﮐـﺮده ام و ﺷﻤﺎ را از ﺧـﻮد رﻧﺠﺎﻧﺪه ام، ﺑﻪ ﺧﺪا ﻗﺴﻢ ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﺪه ام. ﻣﺮا ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺧﺪا ﻫﻢ از دﺳﺖ ﻣﻦ راﺿﻰ ﺷـﻮد . و اوﻟﯿﻦ ﺳﻔﺎرﺷﻢ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﺎزﺗﺎن را ﺑﻪ وﻗﺖ ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ و در راه ﺧﺪا ﺗﺎ ﻣـﻰ ﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﮑﻨﯿﺪ.

وﺻﯿﺖ دﯾﮕﺮ ﻣﻦ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺳﻨﮕﺮﻧﺸﯿﻨﺎن ﭘﺸﺖ ﺟﺒﻬﻪ اﯾﻦ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﻋﺰﯾﺰ و ﮔﺮاﻣـﻰ اﺳـﺖ. ﻫﺮﮔﺰ در درس ﺧﻮاﻧﺪن ﺗﻨﺒﻠﻰ ﻧﮑﻨﯿﺪ . درﺳﺘﺎن را ﺑـﺎ ﺟﺪﯾﺖ ﺗﻤـﺎم ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ،زﯾﺮا دﺷﻤﻦ از درس ﺧﻮاﻧﺪن ﺷﻤﺎ ﻣﻰ ﺗﺮﺳﺪ و از ﺷﺎﯾﻌﻪ ﭘﺮاﮐﻨﻰ [ﮐﺮدن] ﺑﭙﺮﻫﯿﺰﯾﺪ و وﺻﯿﺖ ﺑﻌﺪى ﻣـﻦ ﺑـﻪ ﻣﺮدم ﻏﯿﻮر و ﺷﻬﯿﺪﭘﺮور اﯾﺮان اﺳﺖ. ﻣﺮدم ﻋﺰﯾﺰ ﻫﺮﮔﺰ ﺟﺒﻬـﻪ ﻫـﺎ را ﺗـﺮك ﻧﮑﻨﯿﺪ و ﻧﮕﺬارﯾﺪ رزﻣﻨﺪﮔﺎن در ﺟﺒﻬﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ و ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﻣـﺮدم را ارﺷﺎد ﮐﻨﯿﺪ و دﻋـﺎ ﺑـﻪ ﺟﺎن اﻣـﺎم را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﻨﯿﺪ در آﺧﺮ ﭘﺪرـ ﻣﺎدرـ ﺑﺮادران و ﺧﻮاﻫﺮان ﻫﻤﯿﺸﻪ در راه ﺧﺪا ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﯿﺪ و حجابﺗﺎن را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﯿﺪ .زﯾﺮا دﺷﻤﻦ از ﺣﺠﺎب ﺷﻤﺎ ﻣﻰ ﺗﺮﺳﺪ و ﺑﺮادر ﮔﺮاﻣﻰ اﮔﺮ ﻣﻦ ﺷـﻬﯿﺪ ﺷﺪم دﯾﮕﺮ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺪه و زودﺗﺮ اﺳﻠﺤﻪ ﻣﺮا ﺑﺮدار و ﺳﯿﻨﻪ دﺷﻤﻦ را ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺑﮕﯿﺮ ﺳﯿﻨﻪ دﺷـﻤﻦ را واژﮔﻮن ﮐﻦ. ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻣﺮا ﺣﻼل ﮐﻨﯿﺪ.

ﺧﺪاوﻧﺪا ﻣﻦ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﻰ ﮐﺸﻢ ﮐﻪ در ﺻﺤﺮاى ﻣﺤﺸﺮ ﺑﺪن اﺑﺎﻋﺒﺪﷲ(ع) ﭘﺎره ﭘﺎره ﺑﺎﺷﺪ درﺻﻮرﺗﯽﮐﻪ ﺑﺪن ﻣﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﺷﺪ .آرزو دارم ﮐﻪ ﺑﺪن ﻣﻦ ﻫﻤﭽﻮن ﺑﺪن اﺑﺎﻋﺒﺪﷲ (ع) ﭘﺎره ﭘﺎره ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ در ﺻﺤﺮاى ﻣﺤﺸﺮ روﺳﻔﯿﺪ ﺑﺎﺷﻢ .ﺧﺪاوﻧﺪا ﻫﺮ ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ ﺧﻮدت ﺧﻮاﺳﺘﻰ ﻣﺮا از اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﺑﺒﺮ.

    ﻣﺒــــــﺎدا ﺧﻮﯾــــــﺸﺘﻦ را واﮔــــــﺬاﯾﻢ                       اﻣــــﺎم ﺧــــﻮﯾﺶ را ﺗﻨﻬــــﺎ ﮔــــﺬارﯾﻢ

    ز ﺧــﻮن ﻫــﺮ ﺷــﻬﯿﺪى ﻻﻟــﻪ اى رﺳــﺖ                       ﻣﺒــــﺎدا روى ﻻﻟــــﻪ ﭘــــﺎ ﮔــــﺬارﯾﻢ

«واﻟﺴﻼم ﻋﻠﯿﮑﻢ و رﺣﻤﮥ ﷲ و ﺑﺮﮐﺎﺗﻪ»

(62/12/21) / ﻣﻨﺼﻮر ﻣﻌﺘﺮف / ﺑﺴﺘﺎن- ﺗﻨﮕﻪ دﻟﯿﺠﺎن

 ﺧﺪاﯾﺎ، ﺧﺪاﯾﺎ ﺗﺎ اﻧﻘﻼب ﻣﻬﺪى ﺧﻤﯿﻨﻰ را ﻧﮕﻪ دار.

برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده
آخرین اخبار